تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۴۱

چون طره ز پای یار سر برگیرددر حال دگر سرکشی از سر گیرد
آن رخ که بود برو نشان در دوستهر دم فلکش ز مهر در زر گیرد