شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که حس غم و دردش هرگز از زندگی‌اش، هویت و وجودش جدا نخواهد شد. او همچنین اشاره می‌کند که تا زمانی که درونش را با لذت و شادابی تسکین ندهد، غم و اندوه از روحش خارج نخواهد شد. در واقع، این احساسات عمیق و ناگسسته‌ای هستند که همواره با او هستند.
از لوح غمت نام و نشانم نرودوآب رخت از چشم و روانم نرود
هوش مصنوعی: غم تو از خاطر من نمیرود و نشانی از آن در قلبم باقی میماند. محبت تو از دیدگان و وجودم پاک نخواهد شد.
تا بادهٔ چون زنگ نریزم در جامزنگ غم از آئینهٔ جانم نرود
هوش مصنوعی: تا زمانی که شراب تلخ و غمناک را در جام نریزیم، غم و اندوه از دل و روحم پاک نخواهد شد.