شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره می‌کند که وقتی به آن می‌نگرد، احساساتی پرشور و فتنه‌انگیز در دلش ایجاد می‌شود. او می‌گوید که این جذبه به حدی است که گویا وجودش در آب چشمه‌ای قرار دارد، به‌گونه‌ای که زیبایی آن شخص مانند مویی است که در دریا افتاده و محو می‌شود.
چشمم چو بر آن قامت رعنا افتدبس فتنه که در عالم بالا افتد
هوش مصنوعی: وقتی چشمم به قامت زیبا و دلکش او میافتد، فتنهای در عالم بالا به وجود میآید.
بینی تن من در آب سرچشمهٔ چشمچون موی که در میان دریا افتد
هوش مصنوعی: وقتی که در آب جاری نگاه میکنم، تنم مانند مویی است که در دریا افتاده و غرق شده است.