شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دل میخواهد که از گم شدن در دنیاهای مادی و محدود فراتر رود و از همهجا عبور کند. او به اهمیت سخن و اندیشه اشاره میکند و میگوید در هر لحظه، مانند جواهراتی که از دریا بیرون میآیند، سخنان و افکار نیکو و تازهای به وجود میآید.
ای دل! دل ازین روزن شش سو بر کنوز هفت حضیره رخت بیرون افکن
هوش مصنوعی: ای دل، از این روزنه به همه سوها نگاه کن و از هفت سرای خودت را بیرون بیاور.
غوّاث قدم بین که به بازار حدوثهر دم گهری بر آرد از بحر سخن
هوش مصنوعی: ای نجاتدهنده، قدم به میان بگذار که در بازار جهان هر لحظه جواهر جدیدی از دریاهای کلام بیرون میآید.