شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به ستایش زیبایی و جذابیت معشوق خود میپردازد. او معشوق را به ماه و ستارگان تشبیه کرده و زیباییاش را همانند خورشید میداند. همچنین اشارهای به نوشیدنی از آن معشوق دارد که ممکن است گلابی از گل یا عطری دلانگیز باشد. در مجموع، شعر تجلیلی از زیبایی و لطافت عشق است.
نرگس نگر ای ماهرخِ زهرهجبینمانندهٔ خور نموده جِرم از پروین
هوش مصنوعی: ای زیبا روی، به چشمان نرگسمانندت بنگر، که پیشانیات مانند زهره میدرخشد و درخشش چهرهات همچون جرمهای خورشید در میان ستارههاست.
اندر قدحی ببین به دست سیمشیا از گل خیری ورقی بر نسرین
هوش مصنوعی: در ظرفی به رنگ نقره، زیباییها و نعمتهایش را ببین؛ یا اینکه از گلهای خوشبو و زیبا بهرهمند شو و بر گلی همچون نسرین نگاهی بیفکن.