بخش ۶ - سیامک
هوش مصنوعی: این شعر به وضعیت تیره‌روزی جهان اشاره دارد و نشان می‌دهد که در این دنیا هیچ‌کس از بدی و نیکویی در امان نیست. در نهایت تمام رنج‌ها باید به دشمن سپرده شود، و دنیا به نوعی با نیرنگ و ظلم اداره می‌شود. این ابیات تأکید دارند بر ناکامی انسان‌ها در دستیابی به عدالت و آرامش.
جهان سر به سر خون فشان است و بسنماند بد و نیک بر هیچ‌کس
هوش مصنوعی: در این دنیا، همه جا به شدت رنج و درد وجود دارد و دیگر چیزی از خوبی و بدی برای هیچ‌کس باقی نمانده است.
چو آخر به دشمن بباید سپردهمه رنج‌ها باد باید شمرد
هوش مصنوعی: در نهایت، اگر همه زحمتها و رنجهایت را به دشمن بسپاریم، باید به حساب آنها هم بگذاریم و در نظر بگیریم که چه باری بر دوش ما بوده است.
جهان‌دار هوشنگ با رای و دادبجای نیا تارج بر سر نهاد
هوش مصنوعی: هوشنگ، فرمانروای جهان، با تدبیر و عدلی که داشت، به جای نیا، بخت و سرنوشت را بر سر مردم آورد.