غزل شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی‌های عشق و لذت‌های آن صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی‌های دوست، خوشی‌های باده و عشق اشاره می‌کند و از حس دل‌باختگی و شوق عاشقانه سخن می‌گوید. او روی ماه و خم زلف محبوب را می‌ستاید و به لذت‌های حاصل از عشق، مشروب و زیبایی‌های طبیعی نظیر سبزه و چشمه می‌پردازد. در نهایت، شاعر می‌گوید که عیش و حال خوب با یار و دوستان در میانه مستی بسیار دلپذیر و خوش است.
طرهٔ یار پریشان چه خوش استقامت دوست خرامان چه خوش است
هوش مصنوعی: موهای پریشان یار چه زیباست و قد دلانگیز او که با ناز و ظرافت راه میرود، چه لذتبخش است.
خط خوش بر لب جانان چه نکوستسبزه و چشمهٔ حیوان چه خوش است
هوش مصنوعی: زیبایی خطی که بر لب محبوب نوشته شده، چه دلانگیز است، و زیبایی سبزه و چشمههای حیات نیز چه خوشایند و دلنواز است.
از می عشق دلی مست و خرابهمچو چشم خوش جانان چه خوش است
هوش مصنوعی: دل از عشق پر شده و سرحال و سرخوش است، مانند چشمان زیبای محبوب که بسیار دلپذیر و خوشایند است.
در خرابات خراب افتادهعاشق بی سر و سامان چه خوش است
هوش مصنوعی: در میخانه، عاشق بیسر و سامان و گیج، به خوبی و خوشی به سر میبرد.
آن دل شیفتهٔ ما بنگردر خم زلف پریشان چه خوش است
هوش مصنوعی: دل عاشق ما را ببین که چگونه از زیبایی‌های پریشان زلف خوشحال و سرمست است.
یوسف گم شدهٔ ما را بینکاندر آن چاه زنخدان چه خوش است
هوش مصنوعی: یوسف گمشدهٔ ما در دل چاه زیبایی‌های آن چهره چه زیباست.
لذت عشق بتم از من پرستو از آن بی‌خبری کان چه خوش است
هوش مصنوعی: از من دربارهٔ لذت عشق معشوق بپرس، اما تو از آن بی‌خبری که چه حالتی دارد.
تو چه دانی که شکر خندهٔ اواز دهان شکرستان چه خوش است؟
هوش مصنوعی: تو چه میدانی که لذت خندهٔ او چقدر جذاب و دل انگیز است، مانند شیرینی که از دهان شکرستان بیرون میآید؟
چه شناسی که می و نقل بهماز لب آن بت خندان چه خوش است
هوش مصنوعی: چه کسی را میشناسی که نوشیدن شراب و نقل و داستان از لب آن معشوق خندان، چقدر لذتبخش است؟
گر ببینی که به وقت مستیلب من بر لب جانان چه خوش است
هوش مصنوعی: اگر ببینی که در لحظهی سرخوشی، چقدر لذتبخش است لبهای من بر لبهای عزیزم.
یار ساقی و عراقی باقیوه که این عیش بدینسان چه خوش است
هوش مصنوعی: دوست عزیز، خوشپیمان و خوشگذرانی در کنار هم و در میخانه به سر میبرند و این زندگی و لذتهایش چه دلانگیز و شگفتانگیز است.