غزل شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال و هوای خود و عشقش می‌گوید. او خود را در وضعیتی ستم‌کش و نیازمند وصف می‌کند که با یاد معشوق آرام می‌گیرد. شاعر در تلاش است تا به لطف معشوق خستگی خود را فراموش کند و از دل شکسته‌اش شکایت می‌کند. او اشاره می‌کند که بی‌خبر از غم‌ها و دردها، محبت معشوق می‌تواند زندگی را معنایی جدید ببخشد. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که با وجود تلاش برای شادی، غم عشق همواره در دلش باقی است.
غلام حلقه به گوش تو زار باز آمدخوشی درو بنگر، کز ره دراز آمد
هوش مصنوعی: بندهای که همیشه در خدمت تو بوده و دلتنگی کشیده است، حالا سرشار از خوشحالی است. به او نگاه کن که بعد از مدتها انتظار و دوری، دوباره به نزد تو آمده است.
به لطف، کار دل مستمند خسته بسازکه خستگان را لطف تو در کار، ساز آمد
هوش مصنوعی: به مهربانی و kindness خود، دل آنهایی که در تنگنا قرار دارند را تسکین بده، زیرا نیکویی تو به آنها در سختی ها به کمک میآید.
چه باشد ار بنوازی نیازمندی را؟که با خیال رخت دم به دم به راز آمد
هوش مصنوعی: اگر به نیازمندی توجه کنی و به او محبت کنی، چه اتفاقی میافتد؟ زیرا او هر لحظه با خیال تو در دلش راز و نیاز دارد.
چه کرده‌ام که ز درگاه وصل جان افزانصیب خسته دلم هجر جانگداز آمد؟
هوش مصنوعی: من چه کرده‌ام که از دروازهٔ وصل محبوب دلانگیز، به جای دریافت عشق و زندگی، این درد جدایی نصیب دل خستهام شده است؟
بر آستان درت صدهزار دل دیدممگر که خاک سر کوت دلنواز آمد؟
هوش مصنوعی: بر درگاه تو، صدهزار دل را دیدم که شاید خاک زیر پای تو، دل نرم و مهربانی باشد.
غبار خاک درت بر سر کسی که نشستز سروران جهان گشت و سرفراز آمد
هوش مصنوعی: به محض اینکه برای کسی خاک درب خانهات بهجای سروران دنیا بر سرش بریزد، او به مقام والایی دست مییابد و با افتخار به سوی تو میآید.
به هر طرف که شدم تا که شاد بنشینمغم تو پیش دل من دو اسبه باز آمد
هوش مصنوعی: هر کجا که میروم و سعی میکنم شاد باشم، غم تو به سرعت به سراغ قلبم میآید.
به روی خرم تو شادمان نشد افسوس!دل عراقی از آن دم که عشقباز آمد
هوش مصنوعی: افسوس که دل شاد و خوشحال تو، هیچ وقت به نور عشق روشن نشد! دل عراقی از لحظهای که عشق وارد زندگیاش شد، به تپش افتاد.