غزل شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر عشق و محبت عمیق نسبت به محبوب است. شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های محبوب می‌پردازد و تأکید می‌کند که زندگی و شادی دل‌ها تنها با حضور و لبخند او معنا پیدا می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که به او توجه کند و وعده‌ای دهد، زیرا با دیدن او احساس زندگی و سرزندگی می‌کند. در مجموع، این شعر حاکی از اشتیاق و عطش عمیق به عشق و زیبایی است.
سر به سر از لطف جانی ای پسرخوشتر از جان چیست؟ آنی ای پسر
هوش مصنوعی: ای پسر، جان و محبت از لطف و نیکخواهی تو بیشتر از جان خودم ارزش دارد.
میل دل‌ها جمله سوی روی توسترو که شیرین دلستانی ای پسر
هوش مصنوعی: دلهای همه به سمت تو متمایل است، زیرا تو جوانی هستی با دل شیرین و خوشسیمای.
زان به چشم من درآیی هر زمانکز صفا آب روانی ای پسر
هوش مصنوعی: هر بار که با چشمانت به من نگاه میکنی، مانند آب زلالی هستی که در دل آرامش و صفا میجوشد، ای پسر.
از می حسن ار چه سرمستی، مکنبا حریفان سرگرانی ای پسر
هوش مصنوعی: اگرچه از شراب جمال محبوب مستی و سرخوشی به تو دست داده است، اما ای پسر، نباید با رفقای دیگر در این مستی و شادمانی غرق شوی.
وعده ای می ده، اگر چه کج بودکز بهانه درنمانی ای پسر
هوش مصنوعی: اگرچه قولی که میدهی ممکن است درست نباشد، اما هیچ دلیلی برای توجیه بهانهت نمیبینی، پس به خودت قول بده که در این زمینه قانع نشوی.
بر لب خود بوسه زن، آنگه ببینذوق آب زندگانی ای پسر
هوش مصنوعی: به لب خود بوسه بزن و سپس لذت زندگی را تجربه کن، پسر.
زان شدم خاک درت کز جام خودجرعه‌ای بر من فشانی ای پسر
هوش مصنوعی: از آنMoment که به خاک درگاه تو افتادم، تنها یک جرعه از جام خودت را بر من بریز، ای پسر.
از لطیفی می‌نماند کس به توزان یقینم شد که جانی ای پسر
هوش مصنوعی: هیچ کس مانند تو لطیف و نازکدل نیست و به همین دلیل مطمئنم که تو انسانی با روح و جان هستی، ای پسر.
گوش جان‌ها پر گهر در حضرتتکز سخن در می‌چکانی ای پسر
هوش مصنوعی: گوشهای دلنشین و ارزشمند، در حضور تو که از گفتارت مانند قطرات باران میچکد، به شنیدن کلمات تو مشغولند، ای پسر.
در دل و چشمم، ز حسن و لطف خویشآشکارا و نهانی ای پسر
هوش مصنوعی: در دل و چشمانم، زیبایی و مهربانی تو به صورت روشن و پنهان نمایان است، ای پسر.
نیست در عالم عراقی را دمیبی لب تو زندگانی ای پسر
هوش مصنوعی: دنیا بدون لبخند تو برای هیچکس معنایی ندارد، ای پسر!