غزل شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: این شعر با حسی عمیق و عاشقانه بیان شده است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که هرجا هست، خوب و خوش باشد، در حالی که خود او در غم و درد فراق رنج می‌برد. او از دل‌شکستگی و جدایی خود می‌گوید و بیان می‌کند که در این حال، معشوق او در خوشی و خوشی زندگی می‌کند. شاعر به وضعیت ناامیدکننده‌اش اشاره می‌کند و از بی‌قراری، آوارگی و حسرت نسبت به معشوق صحبت می‌کند. در نهایت، او درد و رنج خود را با یاد معشوق درمی‌آمیزد و این احساسات عمیق عشق و فراق را به تصویر می‌کشد.
کجایی؟ ای ز جان خوشتر، شبت خوش باد، من رفتمبیا در من خوشی بنگر، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: کجایی؟ ای عزیزتر از جانم، شب مبارک باشد بر تو. من رفتم، بیا و خوشیهایم را در وجودم ببین، شب مبارک باشد بر تو، من رفتم.
نگارا، بر سر کویت دلم را هیچ اگر بینیز من دلخسته یاد آور، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: ای دلبر، اگر بر سر کوی تو، دل من را ببینی که دلشکسته است، فقط یاد من را گرامی بدار. شبت خوش باد، من از اینجا رفتم.
ز من چون مهر بگسستی، خوشی در خانه بنشستیمرا بگذاشتی بر در، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: وقتی که محبت و عشق من را ترک کردی، خوشحالی در زندگیات جا گرفت و من را در درب خانهات رها کردی. شب خوبی برایت آرزو میکنم و من از کنار تو میروم.
تو با عیش و طرب خوش باش، من با ناله و زاریمرا کان نیست این بهتر، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: تو به خوشی و شادی بپرداز، اما من در حال گله و ناراحتی هستم. برای من این وضع بهتر از آن نیست. شب خوشی داشته باش، من میروم.
مرا چون روزگار بد ز وصل تو جدا افکندبماندم عاجز و مضطر، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: مرا به خاطر دشواریهای زمانه از وصل تو جدا کردند، و من در این وضعیت ناتوان و نیازمند ماندم. شب تو خوش باشد، من میروم.
بماندم واله و حیران میان خاک و خون غلتاندو لب خشک و دو دیده تر ، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: من در میان خاک و خون ماندهام و حیران هستم، لبهایم خشک و چشمانم پر از اشک است. شب خوشی داشته باش، من میروم.
منم امروز بیچاره، ز خان و مانم آوارهنه دل در دست و نه دلبر، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: امروز حال من خیلی بد است و از خانه و کاشانهام دور افتادهام. نه دل خوشی دارم و نه محبوبم همراه من است. شب برای تو خوب باشد، من دیگر میروم.
مرا گویی که: ای عاشق، نه ای وصل مرا لایقتو را چون نیستم در خور، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: تو به من میگویی که ای عاشق، تو شایسته وصال من نیستی؛ چون من لایق تو نیستم. شب خوب و خوشی داشته باش، من میروم.
همی گفتم که: ناگاهی، بمیرم در غم عشقتنکردی گفتِ من باور، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به معشوقش می‌گوید که در غم عشق او به ناگهانی میمیرد، اما معشوق با بیتفاوتی پاسخ میدهد که باورش نیست و به او آرزوی شبی خوش می‌کند و ادامه میدهد که خود را از آن موقعیت دور می‌کند.
عراقی می‌سپارد جان و می‌گوید ز درد دل:کجایی؟ ای ز جان خوشتر، شبت خوش باد من رفتم
هوش مصنوعی: عراقی جانش را به کسی می‌سپارد و از شدت درد و اندوهش میپرسد که ای عزیز، تو کجا هستی؟ تو اهمیت بیشتری برای من داری. شب به خیر، من الان میروم.