غزل شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق و ناامیدی عاشق را نسبت به معشوقش بیان می‌کند. شاعر از این می‌نالد که چرا معشوق ناگهان از او جدا شده و دلایل این جدایی را نمی‌داند. او به یاد لحظات شیرین گذشته می‌افتد که معشوق در کنار او بوده و زندگی را برایش معنا می‌کرده است. شاعر به یاد می‌آورد که وقتی معشوق او را نوازش می‌کرد، زندگی‌اش پر از شادی و خوشحالی بود. اکنون اما با فاصله‌گیری معشوق، احساس بی‌کسی و اندوهی عمیق دارد و به خاطر این جدایی از او رنج می‌برد. در نهایت، او به زیبایی‌های گذشته و پیوند عمیق بین خود و معشوقش اشاره می‌کند و حسرت آن روزهای خوش را می‌خورد.
چه بد کردم؟ چه شد؟ از من چه دیدی؟که ناگه دامن از من درکشیدی
هوش مصنوعی: چه اشتباهی کردم؟ چه اتفاقی افتاده که از من فاصله گرفتی و ارتباطت را با من قطع کردی؟
چه افتادت که از من برشکستی؟چرا یکبارگی از من رمیدی؟
هوش مصنوعی: چه اتفاقی افتاده که از من دور شدی؟ چرا ناگهان از من فاصله گرفتی؟
به هر تردامنی رخ می‌نماییچرا از دیدهٔ من ناپدیدی؟
هوش مصنوعی: چرا با وجود اینکه به خوبی خود را نشان میدهی، از نظرم ناپدید میشوی؟
تو را گفتم که مشنو گفتِ بد گویعلی‌رغم من مسکین شنیدی
هوش مصنوعی: به تو گفتم که به حرفهای بد و منفی گوش نده، اما متأسفانه تو به آنها گوش دادی و من هم در این مورد ناتوانم.
مرا گفتی: رسم روزیت فریادعفا الله نیک فریادم رسیدی!
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که عادت تو این است که فریاد بزنی و من هم با شنیدن صدای تو پاسخ تو را دادم!
دمی از پرده بیرون آی، باریکه کلی پردهٔ صبرم دریدی
هوش مصنوعی: لحظاتی بیرون بیا و خود را نشان بده، زیرا صبر من دیگر تحملش بر نداشته و به شدت شکسته است.
هم از لطف تو بگشاید مرا کارکه جمله بستگی‌ها را کلیدی
هوش مصنوعی: از لطف تو، کارهایم حل میشود؛ زیرا همه مشکلات و وابستگیها را تو میتوانی با یک کلید باز کنی.
نخستم برگزیدی از دو عالمچو طفلی در برم می‌پروریدی
هوش مصنوعی: تو ابتدا به عنوان بهترین موجود از دو جهان مرا انتخاب کردی و مانند یک کودک در آغوشم پرورش دادی.
لب خود بر لب من می‌نهادیحیات تازه در من می‌دمیدی
هوش مصنوعی: تو لبهای خود را بر لبهای من میگذاشتی و به این ترتیب زندگی جدیدی به من میبخشیدی.
خوشا آن دم که با من شاد و خرممیان انجمن خوش می‌چمیدی
هوش مصنوعی: بسیار خوب است زمانی که با من خوشحال و شاداب در جمع دوستان نشسته و از زندگی لذت میبردی.
ز بیم دشمنان با من نهانیلب زیرین به دندان می‌گزیدی
هوش مصنوعی: از ترس دشمنان، بهطور پنهانی لب پایین خود را گاز میزدی.
چو عنقا، تا به چنگ آری مرا بازورای هر دو عالم می‌پریدی
هوش مصنوعی: مثل عنقا (پرندهای افسانهای)، اگر مرا به چنگ بیاوری، میتوانی به هر دو جهان پرواز کنی.
مرا چون صید خود کردی، به آخرشدی با آشیان و آرمیدی
هوش مصنوعی: وقتی مرا به دام انداختی، در نهایت به خانه و آرامش خود رسیدی و در آنجا استراحت کردی.
تو با من آن زمان پیوستی، ای جانکه بر قدم لباس خود بریدی
هوش مصنوعی: در آن زمان که با من همراه شدی، جانم، تو لباس خود را از روی پای خود برداشتیدی.
از آن دم باز گشتی عاشق منکه در من روی خوب خود بدیدی
هوش مصنوعی: از آن لحظه که برگشتی و عشق من را پیدا کردی، چون جمال زیبای خودت را در وجود من دیدی.
من ار چه از تو می‌آیم پدیدارتو نیز اندر جهان از من پدیدی
هوش مصنوعی: اگرچه من به خاطر تو ظاهر میشوم، تو نیز در این جهان به خاطر من پدیدار هستی.
مراد تو منم، آری، ولیکنچو وابینی تو خود خود را مریدی
هوش مصنوعی: من منظور تو هستم، بله، اما وقتی تو خودت را درک کنی، متوجه میشوی که به خودت وابستهای و از خودت پیروی میکنی.
گزیدی هر کسی را بهر کاریعراقی را برای خود گزیدی
هوش مصنوعی: هر کسی برای یک کار خاص انتخاب میشود، اما تو عراقی را برای خود برگزیدهای.