غزل شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زیبایی و جاذبهٔ یک شخص خاص است که از آن به عنوان منبع زندگی و روح یاد می‌شود. شاعر به وصف ویژگی‌های این انسان می‌پردازد و او را به عنوان منبع آگاهی و الهام معرفی می‌کند. این شخص توانایی دارد که مردگان را زنده کند و همه به تماشایش می‌آیند. او مانند قبله‌ای است که همه به سوی او روی می‌آورند و شیرینی وجودش برای همگان خوشایند است. شاعر در عین حال احساسات و آرزوهای خود را نیز بیان می‌کند و به تأثیر این شخصیت بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. در نهایت بیمار دل خود را می‌جوید و از زیبایی‌ها و لطافت‌هایش سخن می‌گوید.
ای که از لطف سراسر جانیجان چه باشد؟ که تو صد چندانی
هوش مصنوعی: ای کسی که لطف و بخشش تو جانها را زنده می‌کند، جان چه ارزشی دارد در برابر محبتهای بیپایان تو؟
تو چه چیزی؟ چه بلایی؟ چه کسی؟فتنه‌ای؟ شنقصه‌ای؟ فتانی؟
هوش مصنوعی: تو چه هستی؟ چه مشکلی داری؟ کی هستی؟ آیا دچار فتنه‌ای هستی؟ یا قصهای برای گفتن داری؟ آیا درگیر دردسر و بلوا هستی؟
حکمت از چیست روان بر همه کس؟کیقبادی؟ ملکی؟ خاقانی؟
هوش مصنوعی: حکمت چرا در دل هر کسی جاری است؟ آیا از منش کیقباد است، یا از صفات ملک، یا از شاعر خاقانی؟
به دمی زنده کنی صد مردهعیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
هوش مصنوعی: آیا میتوانی با یک لحظه، صدها مرده را به زندگی بازگردانی، مانند عیسی که آب حیات و جان را به ارمغان آورد؟
به تماشای تو آید همه کسلاله‌زاری؟ چمنی؟ بستانی؟
هوش مصنوعی: آیا همه کسانی که به تماشای تو می‌آیند، یک باغ گل، چمنزاری یا بستانی را میبینند؟
روی در روی تو آرند همهقبله‌ای؟ آینه‌ای؟ جانانی؟
هوش مصنوعی: آیا همه به سوی تو روی می‌آورند، همچون قبله یا آینه‌ای زیبا؟ تو جان من هستی.
در مذاق همه کس شیرینیانگبینی؟ شکری؟ سیلانی؟
هوش مصنوعی: آیا همهٔ افراد طعم شیرینی عسل، شکر یا شیرینیهای دیگر را دوست دارند؟
گرچه خردی، همه را در خوردینمکی؟ آب روانی؟ نانی؟
هوش مصنوعی: اگرچه تو کوچک و ناچیز هستی، اما آیا نمیتوانی همه چیز را در خود بگنجانی؟ مانند نمک یا آبی روان یا نانی که به دیگران کمک می‌کند؟
آرزوی دل بیمار منیصحتی؟ عافیتی؟ درمانی؟
هوش مصنوعی: آیا تو آرزوی بهبودی، سلامتی و درمان دل بیمار من هستی؟
گه خمارم شکنی، گه توبهمی نابی؟ فقعی؟ رمانی؟
هوش مصنوعی: گاهی در حال مستی و خوشی هستم و گاهی به حالتی از توبه و ندامت میرسم. آیا تو میتوانی این نوسانات احساسی مرا درک کنی؟
دیدهٔ من به تو بیند عالمآفتابی؟ قمری؟ اجفانی؟
هوش مصنوعی: چشمان من آیا قادرند زیباییهای عالم را مانند زیبایی تو ببینند؟ آیا میتوانند درخشندگی خورشید یا زیبایی ماه را با چشمان تو مقایسه کنند؟
همه خوبان به تو آراسته‌اندکهربایی؟ گهری؟ مرجانی؟
هوش مصنوعی: همه زیبایی‌ها و خوبیها به خاطر تو به خود آراستهاند. آیا تو مانند کهربا، گوهر یا مرجان هستی؟
مهر هر روز دمی در بنده‌اتسحری؟ صبح‌دمی؟ خندانی؟
هوش مصنوعی: آیا هر روز صبح به من نگاهی شگفتانگیز میکنی و لبخندی بر لب داری؟
همه در بزم ملوکت خوانندقصه‌ای؟ مثنویی؟ دیوانی؟
هوش مصنوعی: آیا همه در جشن شاهان داستانی، مثنوی یا دیوانی میخوانند؟