رباعی شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت ابراز میکند که با وجود اینکه از محبوبش بدی و جفا میبیند، اما همچنان به وفا و محبت او علاقهمند است. او میگوید که حتی اگر از دوستش دشنام یا نفرین هم ببیند، باز هم راضی است و این نشان از عشق عمیق او به دوستش دارد.
با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفالیکن هرگز جفا نباشد چو وفا
هوش مصنوعی: اگرچه از تو، ای دوست، ستم کردن خوشایند است، اما هیچگاه ستم نمیتواند مانند وفا باشد.
با این همه راضیم به دشنام از تواز دوست چه دشنام؟ چه نفرین؟ چه دعا؟
هوش مصنوعی: به هر حال من از دشنامهای تو راضیام. از طرف دوست چه دشنامی، چه نفرینی، چه دعایی برایم مهم نیست.