رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، گل صبح به خاطر وزش باد ناراحت میشود و از آن شکایت میکند. عمر کوتاه گل را به چالش میکشد، چرا که تنها ده روز از عمرش گذشته و در این مدت جوانه زده، شکفته و حالا از بین رفته است. این شعر به بررسی زودگذری زندگی و زیبایی میپردازد.
گل صبح دم از باد برآشفت و بریختبا باد صبا حکایتی گفت و بریخت
هوش مصنوعی: گل در صبح بیدار شد و در اثر وزیدن باد کمی خراب و ریزش کرد. سپس با باد صبا داستانی گفت و دوباره پراکنده شد.
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزهسر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت
هوش مصنوعی: عمر را ببین که مثل یک گل است که فقط ده روز عمر میکند؛ ابتدا شکوفا میشود، بعد غنچه میشود و در نهایت میریزد.