رباعی شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تأثیر عمیق عشق معشوق اشاره می‌کند. عشق او باعث شده است که باده‌نوشان (ساقیان) به عشق او بیفتند و اشک‌های دل زاهدان نیز بر روی سجاده بریزد. به طور کلی، عشق معشوق موجب شور و شوقی فراوان در دل مردم می‌شود، حتی کسانی که ظاهراً زاهد و بی‌عشق هستند.
عشق تو ز دست ساقیان باده بریختوز دیده بسی خون دل ساده بریخت
هوش مصنوعی: عشق تو از دست ساقیان شراب به زمین ریخت و از چشمانم به اندازهی زیادی خون دل پاک و بیگناه سرازیر شد.
بس زاهد خرقه پوش سجاده نشینکز عشق تو می بر سر سجاده بریخت
هوش مصنوعی: بسیاری از عابدان که لباسهای مخصوص عبادت به تن دارند و در سجادهها نشستهاند، به خاطر عشق تو اشک میریزند و سجادههایشان را خیس میکنند.