رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این نکته اشاره می‌کند که خداوند با مهربانی و لطف خود انسان‌ها را از عدم به وجود آورده است. در درگاه عدالت خدا، چه افراد فقیر و چه شاهان، همه در سایه‌ی عفو و رحمت او قرار دارند، و این عفو شامل همه، از هشیارترین تا مست‌ترین افراد می‌شود.
ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پستآورده ز لطف خویش از نیست به هست
هوش مصنوعی: ای او که همهٔ موجودات را از بالا و پایین، با رحمت خود از عدم به وجود آورده است.
بر درگه عدل تو چه درویش و چه شاه؟در سایهٔ عفو تو چه هشیار و چه مست؟
هوش مصنوعی: در درگاه عدالت تو، هیچ تفاوتی میان درویش و شاه وجود ندارد. در سایهٔ بخشش تو، چه کسانی که هوشیار هستند و چه آنها که در حال مستیاند، همه تحت حمایت قرار میگیرند.