رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این ابیات احساسات عاشقانه و عاطفی را به تصویر می‌کشند. شاعر از دل‌باختگی و علاقه به کسی صحبت می‌کند که حتی بدون دارایی و مادیات، خوشحال زندگی می‌کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه غم و اندوه وجود دارد، اما اندوهی که به خاطر آن عشق است، خوشایند است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در طلب عشق و جان خود است، اما نمی‌تواند به راحتی آن را به دست آورد، به‌طوری‌که در این تقاضا نوعی زیبایی و شگفتی وجود دارد.
دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش استغم خوش نبود، ولیک غمهاش خوش است
هوش مصنوعی: دل به کسی باختهام که بیاو احساس خوشحالی می‌کند، هرچند نبود او ناراحتی به همراه دارد، اما غمهای او برای من زیبا و دلپذیر است.
جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چندجان را محلی نیست، تقاضاش خوش است
هوش مصنوعی: جان به شدت دلتنگی و اشتیاق را احساس می‌کند، اما نمیتوانم هر روز چندین بار جان را در اختیارش بگذارم. این احساس درخواست، زیبا است و نشاندهندهی عشق و yearning است.