رباعی شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و محبت دوستی اشاره می‌کند که سایه‌اش بر زمین می‌افتد و این موجب حسرت و کین در دل او می‌شود. شاعر از دیده‌اش می‌خواهد که از این فرصت بهره‌مند شود و کام خود را از این دوستی و زیبایی بردارد، زیرا ممکن است چنین فرصتی دیگر پیش نیاید.
چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتدبر خاک رهم ز رشک کین می‌افتد
هوش مصنوعی: زمانی که سایهٔ دوستی بر زمین می‌افتد، حسادت و کینورزی باعث می‌شود که بر سر راهم مشکلاتی پیش بیاید.
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستانروزیت که فرصتی چنین می‌افتد
هوش مصنوعی: ای چشم، فرصت را غنیمت شمار و از زندگی خود لذت ببر، چرا که چنین لحظهای به ندرت پیش میآید.