رباعی شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم و پریشانی دلش به خاطر دوری معشوق صحبت میکند. او میگوید که دلش به شدت در اندوه است و با دوری معشوق، دلش سخت رنج میبرد. چشمانش نیز پر از اشک و غم است و این حالت او را آزار میدهد.
دل در غم تو بسی پریشانی کردحال دل من چنان که میدانی کرد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر غم تو بسیار ناتوان و مضطرب شده است، حالتی دارم که خودت بهتر از هرکسی میدانی.
دور از تو نماند در جگر آب مرااز بسکه دو چشمم گهرافشانی کرد
هوش مصنوعی: دور بودن از تو باعث نمیشود که دل من آرام بگیرد، چون چشمانم به قدری اشک ریختهاند که نمیتوانم حس آرامش را تجربه کنم.