رباعی شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت عاشقانه اشاره دارد. شاعر به خاطر نظر و زیبایی الهی معشوق اش، بیدار و زنده میشود. تا پیش از آن، او در خواب و ناکامی به سر میبرد، اما عشق معشوق او را به زندگی و بیداری دعوت کرده است.
حسنت به ازل نظر چو در کارم کردبنمود جمال و عاشق زارم کرد
هوش مصنوعی: زیبایی تو زمانی که به من نگاه کرد، آنقدر روشن و واضح بود که مرا عاشق و دلباخته خود کرد.
من خفته بدم به ناز در کتم عدمحسن تو به دست خویش بیدارم کرد
هوش مصنوعی: من در خواب ناز و راحت بودم، اما زیبایی تو به طور ناگهانی و با دست خودت مرا بیدار کرد.