رباعی شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج دل خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش بی‌هدف و بی‌سرانجام مانده و در جشن و شادی دیگران، بدون شراب و جام حضور دارد. او برای رسیدن به معشوق خود آرزوها و خیالات زیادی داشته، اما در نهایت آن آرزوها بی‌ثمر مانده و همچنان خام باقی مانده‌اند.
مسکین دل من! که بی‌سرانجام بمانددر بزم طرب بی می و بی‌جام بماند
هوش مصنوعی: دل بیچاره من! که در مهمانی شاد زندگی، بدون شراب و نوشیدنی، بیفایده و بینتیجه باقی مانده است.
در آرزوی یار بسی سودا پختسوداش بپخت و آرزو خام بماند
هوش مصنوعی: در آرزوی محبوب، فکر و خیال فراوانی کردم و به دنبال او رفتم، اما در نهایت آرزویم برآورده نشد و همچنان در حسرت باقی ماندم.