رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر بیانگر حالتی از عشق و دیوانگی است. شاعر میگوید که در اثر زیباییهای زلف معشوق خود، دیوانه و سرگردان شده و دیگر نمیداند با دل خود چه کند. او در جستجوی دل خودش است، اما نمیداند چگونه با معشوق ارتباط برقرار کند.
افتاد مرا با سر زلفین تو کاردیوانه شدم، به حال خویشم بگذار
هوش مصنوعی: با سر زلفهای تو دچار شدم و مانند یک دیوانه هستم، حالا مرا به حال خودم بگذار.
دل در سر زلفین تو گم کردستمجویای دل خودم، مرا با تو چه کار؟
هوش مصنوعی: دل من در زلفهای تو گم شده و من در جستجوی دل خود هستم. پس من چه کار به تو دارم؟