رباعی شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و فقدان یار اشاره دارد. شاعر از محبوبش می‌خواهد که در کنار او بنشیند و به غم و حسرت خود بپردازد، زیرا زمانی که یار در کنار او نبوده است، نتوانسته از زندگی و عشق بهره‌برداری کند. شاعر به یادآوری می‌پردازد که گذشته گذشته و اکنون باید به فکر آینده و کارهای جدید باشد.
این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسرناکرده دمی بر در دلدار گذر
هوش مصنوعی: این زندگی که تو به تنهایی سپری کردهای، حتی یک لحظه هم برای دیدار معشوقت از دست نرفته است.
جانا، بنشین و ماتم خود می‌دارکان رفت که آید ز تو کاری دیگر
هوش مصنوعی: عزیزم، بنشین و غمگینی خود را کنار بگذار، چرا که آنچه گذشته به پایان رسیده و اکنون نمیتوانی از آن چهرهای دیگر بسازی.