رباعی شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود یادآوری می‌کند که نباید از خدای مهربان و بخشنده بترسد. او بیان می‌کند که لطف و رحمت خداوند همواره ثابت و قدیمی است و هیچ‌گونه نگرانی از اعمال خوب یا بد خود نداشته باشد چون در نهایت، خداوند بر همه چیز آگاه است و می‌تواند از آن‌ها بگذرد.
ای دل، سر و کار با کریم است، مترسلطفش چو خداییش قدیم است، مترس
هوش مصنوعی: ای دل، با بزرگواران سر و کار داری، نترس از لطفی که او دارد؛ چون این لطف برای همیشه و از قدیم است، نترس.
از کرده و ناکرده و نیک و بد مابی سود و زیان است، چه بیم است؟ مترس
هوش مصنوعی: نه از کارهای خوب و بد ما سودی میبرد و نه زیانی میبیند. پس چرا ما دلنگران باشیم؟ نترسید.