رباعی شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شادی و خوشیای که به خاطر یاد محبوبش تجربه میکند صحبت میکند. او میگوید که تصویر محبوبش همیشه در ذهنش حاضر است و هرگز از خاطرش دور نمیشود. حتی زمانی که از محبوبش دور است، یاد او باعث شادمانیاش میشود.
ای یار رخ تو کرده هر دم شادمیک دم رخ تو نمیرود از یادم
هوش مصنوعی: ای یار، هر لحظه که به چهرهات نگاه میکنم خوشحال میشوم و هرگز چهرهات از یادم نمیرود.
با یاد تو، ای دوست، همی بودم خوشزاندم که ز نزدیک تو دور افتادم
هوش مصنوعی: با یاد تو، ای دوست، همیشه خوشحالم، چون از نزدیکی تو دور افتادهام.