رباعی شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از سالهای طولانیای صحبت میکند که در مسیرهای نادرست و بیراهه رفته است. او از خداوند میخواهد که حال او را دریابد، زیرا اگر او را درک نکند، در وضعیتی پریشان و سردرگم باقی خواهد ماند.
عمری است که در کوی خرابی رفتمدر راه خطا و ناصوابی رفتم
هوش مصنوعی: سالهاست که در دنیای ناکامی و خرابکاری زندگی کردهام و در مسیر اشتباهات و نادرستیها قدم برداشتهام.
کار من سر بسر پریشان شده رادریاب، که گر تو درنیابی رفتم
هوش مصنوعی: به کمک من برس که اوضاع آشفته من به هم ریخته است، و اگر تو به کمکم نیایی، از اینجا میروم.