رباعی شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به شدت وابستگی و احساس خطر خود را از دوری دوست بیان می‌کند. او از دوست می‌خواهد که به او نظر کند، زیرا در غیاب او، در معرض هر گونه بدی قرار دارد. شاعر احساس ناامیدی خود را از دست دادن محبت دوست ابراز می‌کند و می‌خواهد که او هرگز از او دور نشود.
بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرمدر من نظری کن، که ز هر بد بترم
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، ای دوست، جانم در خطر است. لطفاً نگاهی به من بینداز که من از هر بدی بدترم.
جانا، تو بیک بارگی از من بمبرکز لطف تو من امید هرگز نبرم
هوش مصنوعی: عزیزم، خواهش میکنم یکدفعهای از من دور نشو، زیرا من هیچگاه از محبت تو ناامید نمیشوم.