رباعی شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این چند بیت از دل‌تنگی و دوری عاشقانه سخن می‌گوید و درخواست می‌کند که معشوقه‌اش خود را نشان دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که تحمل دوری معشوق برای او دشوار است و می‌خواهد در حضور او جان دهد، زیرا زندگی بدون دیدن او برایش ممکن نیست.
تا چند مرا به دست هجران دادن؟آخر همه عمر عشوه نتوان دادن
هوش مصنوعی: چقدر باید تاوان دوری را بپردازم؟ در نهایت، نمیتوانم تمام عمر خود را فقط به تماشای زیباییها بگذرانم.
رخ باز نمای، تا روان جان بدهمدر پیش رخ تو می‌توان جان دادن
هوش مصنوعی: لطفاً چهرهات را نشان بده، تا برایت جانم را فدا کنم؛ زیرا برای زیبایی تو می‌توان جان را هم داد.