رباعی شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم گناه و مجازات می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌پرسد که آیا کسی در این دنیا وجود دارد که بدون گناه زندگی کند؟ سپس به شکلی انتقادی بیان می‌کند که اگر من بد کنم و تو مجازات کنی، در واقع تفاوتی میان من و تو وجود ندارد. این ابیات به بررسی عدالت و ناپاکی در روابط انسانی اشاره دارند.
آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگوبی‌جرم و گناه در جهان کیست؟ بگو
هوش مصنوعی: کیست که در این دنیا بدون گناه و اشتباه زندگی کرده باشد؟ به من بگو، آیا کسی هست که از خطا و جرم پاک باشد؟
من بد کنم و تو بد مکافات کنیپس فرق میان من و تو چیست؟ بگو
هوش مصنوعی: اگر من بدی کنم و تو هم پاسخ به آن بدی بدهی، پس هیچ تفاوتی بین من و تو وجود ندارد. بگو.