رباعی شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد جدایی و غم ناشی از آن سخن میگوید. او به دنبال لحظهای است که دوباره بتواند با معشوقش در کنار هم باشد و از غم رهایی یابد.
دارم دلکی به تیغ هجران خستهاز یار جدا و با غمش پیوسته
هوش مصنوعی: دلِ من از جدایی از عشق بینوا و غمهایش پر است و دلم با درد و رنجی که از هجران کشیده، درگیر است.
آیا بود آنکه بار دیگر بینمبا یار نشسته و ز غم وارسته؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که دوباره یارم را ببینم، در حالی که در کنار هم نشستهایم و از غمها رهایی یافتهایم؟