رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لذت‌های زندگی و نوشیدن شراب سخن می‌گوید. او می‌خواهد تا زمانی که جوانی و زندگی‌اش به پایان نرسیده و از گناهان توبه نکرده است، از باده و شادی بهره ببرد. به نوعی، او بر اهمیت زندگی و لذت‌های آن تأکید می‌کند و یادآور می‌شود که باید از فرصت‌ها به خوبی استفاده کرد.
چندن که خم باده‌پرست است بدهچندان که در توبه نبسته است بده
هوش مصنوعی: به کسانی که به باده و شادی علاقهمندند، اندازهای از آن بده که کسی که هنوز راه توبه را نرفته و از آن دور است، به اندازه نیازش خوشحال شود.
تا این قفس جسم مرا طوطی عمردر هم نشکسته است و نجسته است بده
هوش مصنوعی: تا زمانی که جسم من همچون قفس است و عمر من مانند طوطی در آن گرفتار است، خوشحال نباشید و اجازه ندهید که این قفس شکسته و آزاد شوم.