رباعی شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند که مانند آتش جان او را می‌سوزاند. او می‌گوید که چون محبوبش توجهی به بدآموزی‌ها ندارد، این رفتار او بدتر از آن است که کسی مواظبش نباشد. به طور کلی، شاعر از احساسات عاشقانه و تاثیر آن بر روح و جانش صحبت می‌کند.
هر لحظه ز چهره آتشی افروزیتا جان من سوخته‌دل را سوزی
هوش مصنوعی: هر لحظه چهرهات را مانند آتش روشن میکنی تا اینکه دل سوختهام را بسوزانی.
چون دوست نداری تو بدآموزان راای نیک، تو این بد ز که می‌آموزی؟
هوش مصنوعی: اگر تو بدآموزان را دوست نداری، پس چرا خودت از آنها یاد میگیری؟