رباعی شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این مصرعها از آرزوی خود برای روشن شدن حقیقتی صحبت میکند که روزی بر دلش نمایان میشود. او میداند که حتی اگر دل و جانش را نگیرد، برای عشق و وفای خود به معشوق، جان و دلش را فدای او خواهد کرد.
آیا خبرت شود عیانم روزی؟تا بر دل خود دمی نشانم روزی
هوش مصنوعی: آیا روزی میرسد که خبر روشن تو را داشته باشم؟ تا بتوانم احساسم را به تو نشان دهم.
دانم که نگیری، ای دل و جان، دستمدر پای تو جان و دل فشانم روزی
هوش مصنوعی: میدانم که تو مرا نمیپذیری، اما ای دل و جان، روزی دستم را در پای تو میگذارم و جان و دل خود را نثار تو میکنم.