رباعی شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، گویا گوینده به معشوق خود میگوید که با وجود اینکه تو برای من مانند آفتی هستی، اما جان خود را قربانی تو میکنم زیرا تو محبوب منی. معشوق در پاسخ میگوید که اگر میخواهی بنده من باشی، نباید به دیگران فکر کنی و فقط به من توجه کن.
گفتم که: اگر چه آفت جان منیجان پیش کشم تو را، که جانان منی
هوش مصنوعی: گفتم که اگرچه تو مایهی درد و رنج من هستی، اما من جانم را به تو تقدیم میکنم، چون تو محبوب و عزیز من هستی.
گفتا که: اگر بندهٔ فرمان منیآن دگران مباش، چون زآن منی
هوش مصنوعی: او گفت: اگر تو بندۀ من هستی، پس نباید به دیگری وابسته باشی، زیرا تو فقط متعلق به من هستی.