بخش ۵ - مثنوی - عراقی

«انما العاشقون مذبوحون»«عندباب الحبیب مطروحون»

عاشقان کشتگان زنده دلندز آتش عشق دوست مشتعلند

عاشقان را نه دود و نه عود استنالهٔ عشق لحن داود است

دل عاشق ز عشق بیمار استنالهٔ زیر عاشقان زار است

وصف معشوق را ز عاشق پرسحسن عذرا ز چشم وامق پرس

وصف شیرین به نزد خسرو گویمهر لیلی ز طبع مجنون جوی

سوز پروانه شوق پروین داناصل سودای ویس و رامین دان

همه عالم، اگر پر از هوس استبشر را اشتیاق هند بس است

جان فرهاد، اگر چه شیرین بودعاقبت هم برای شیرین بود

هر که او را دلی بود، باریناگزیرش بود ز دلداری

ای که عاشق نه‌ای، حرامت بادزندگانی، که می‌دهی بر باد