تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت خود را به نخل خزان دیده تشبیه می‌کند که در جهان تنها چیزی که دارد، برگ سفر است و از سایر اسباب و لوازم دنیا بی‌خبر است. این تعبیر نشان‌دهنده تنهایی و عدم وابستگی به دنیا است.
منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهانهیچ در بار به جز برگ سفر نیست مرا
هوش مصنوعی: من همان درخت نخیلم که در پاییز خود هیچ چیزی جز برگ‌های سفر را به همراه ندارم و از تجهیزات دنیا چیزی برایم نمانده است.