تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که شاعر خود را مثل سرو، زیبا و تماشایی می‌بیند و به خاطر این زیبایی، دیگر چیزهای دنیا برایش ارزشی ندارند. او تنها چیزی را که برایش مهم است، عشق و احساسات درونی‌اش می‌داند.
گرچه چون سرو تماشاگه اهل نظرماز جهان جز گره دل ثمری نیست مرا
هوش مصنوعی: اگرچه من مانند سرو، محلی برای تماشا هستم، اما از نظر من در این دنیا هیچ چیز جز درد دل، برایم ثمری ندارد.