تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر این است که تا زمانی که شاعر نتواند بنویسند، خوشی و لذت در زندگی او قرار نمی‌گیرد. همچنین، اگر در جامی مانند آب حیات خضر باشد، به او احساس شادابی و سرزندگی می‌دهد. به طور کلی، نویسندگی و نوشیدن از آب حیات برای شاعر ضروری و خوشایند است.
تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگواردر قدح چون خضر اگر آب بقا باشد مرا
هوش مصنوعی: تا زمانی که نخورده باشم، طعمی خوش در دهانم ایجاد نخواهد شد، هرچند که چون خضر، آن آب جاودانه برایم باشد.