تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که با وجود تمام نعمت‌ها و لذت‌هایی که در دنیا وجود دارد، احساس می‌کند که نمی‌تواند به آن‌ها برسد و از شدت درد و رنجی که دارد، دیگر توانایی شادی و خوشی را ندارد. به عبارتی، او از نداشتن احساس رضایت و شادابی در زندگی خود رنج می‌برد.
چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟خون دل چندان نمی‌یابم که بس باشد مرا
هوش مصنوعی: چرا باید خواهان نعمت‌های گوناگون دنیا باشم؟ من آنقدر درد و رنج در دل دارم که دیگر نیازی به هوس‌هایی که از دنیا می‌آید ندارم.