تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از وضعیت غم‌انگیز و ناپسند خود سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که مانند قلمی که قابل استفاده نیست، او نیز از بدبختی رنج می‌برد. تنها چیزی که از سجده و عبادت به دست آورده، رسوایی است.
فغان، که هم چو قلم، نیست از نگون‌بختیبه غیرِ روسیَهی، حاصل از سجود، مرا
هوش مصنوعی: آه، که من همچون قلم، به‌جز روسیه، به خاطر بدبختی‌ام، چیزی به‌دست نیاورده‌ام که نشانه‌ی عبادتم باشد.