تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تشبیه باغ و گل اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این باغ، جایی برای ماندن نیست. او از حالتی سخن می‌گوید که به جای شادی و آرامش، مجبور است سفر کند و حرکت کند. در واقع، این شعر به احساس ناچاری و ناپایداری در زندگی اشاره دارد.
چون گل، درین حدیقه که جای قرار نیستبرگ نشاط، برگ سفر می‌شود مرا
هوش مصنوعی: در این باغ که جایی برای سکون و آرامش نیست، مانند گل، شادابی و نشاط من تبدیل به سفر و دوری می‌شود.