تکبیت شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از فشار و دشواریهای زندگی که بر دوش او سنگینی میکند، صحبت میکند و در عین حال به نقاب و تزویر افراد اشاره دارد. او میخواهد با این تهمتها، ظاهر خود را حفظ کند، حتی اگر خود احساس خستگی و فرسودگی کند.
میکِشم تهمتِ سجّادهی تَزویر از خَلقگرچه فرسوده شد از بارِ سَبو، دوش، مَرا
هوش مصنوعی: من با وجود اینکه دیگران به من تهمت میزنند و مرا متهم میکنند، همچنان بار سنگین این تهمت را بر دوش میکشم.