تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از تنگی و محدودیت‌های بوستان (باغ) شکایت می‌کند و به نظر می‌رسد که این احساس ناراحتی و فشار با آغاز عید و دیدن چهره گلفروش بیشتر می‌شود. این تصویر به تنهایی و انزوا اشاره دارد.
چنان ز تنگی این بوستان در آزارمکه صبح عید بود روی گلفروش مرا
آنقدر از زندگی و آدمها بیزارم که مرگ هرکس روز عید من است