تک‌بیت شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: شعری از حافظ است که در آن احساس شدید و اشتیاق او به دنبال کردن زیبایی و جاذبه پرندگان را توصیف می‌کند. او به نوعی از این احساسات بیش از حد ابراز نگرانی می‌کند که نگاهش به زیبایی‌ها او را درگیر کرده است.
حِرصی که داشتم به شِکارِ پَری‌رُخانچون باز، بیش شد ز نظردوختن، مَرا
هوش مصنوعی: اشتیاق و ولع من به دنبال کردن دختران زیبا مثل باز شده است و این احساس در من آن‌قدر زیاد شده که از نگاه کردن به آن‌ها فراتر رفته و به چیزی بیشتر تبدیل شده است.