تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۴
هوش مصنوعی: در این مصرع، شاعر به تأمل در مفهوم زهد و نسیان می‌پردازد و می‌گوید که زهد مثل یک شیشه خالی است، و در زمانی که عاشقان و مستان از لاله‌ها جام می‌گیرند، این زهد به بی‌حالی و خمودی دچار می‌شود. به طور کلی، معنی آن این است که در این فضای معنوی، زهد نمی‌تواند گنجینه‌ای ارزشمند باشد.
بنه بر طاق نسیان زهد را چون شیشهٔ خالیدرین موسم که سنگ از لاله جام آورد مستان را
هوش مصنوعی: فضای زندگی و روزگار را با وجود زهد و معنویت، شبیه به یک شیشه خالی میدانم. در این زمان که زیبایی و شادی زندگی مانند سنگی است که از لاله‌ها جوش میزند و به مستان میدهد، بیمحتوا بودن زهد را تأکید میکند.