تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: این بیت به هشیاران و زاهدان توصیه میکند که این دانه تسبیح (نماد ذکر و یاد خدا) را به دیگران بیفشانند. به عبارتی، مثل باران که ابرها باری را به زمین میفرستند و مستان (عاشقان) را به دام میآورند، باید تلاش کرد تا دیگران را به یاد خدا و ذکر او بیندازند.
به هشیاران فشان این دانهٔ تسبیح را زاهدکه ابر از رشتهٔ باران به دام آورد مستان را
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که به انسان‌های آگاه و بیدار این دانه‌های تسبیح را بدهید، زیرا همچنان که ابری، باران را به دام می‌افکند، زاهدان نیز نمی‌توانند مستان و عاشقان را به دام خود درآورند. در واقع، اشاره به این دارد که چیزهایی که معنای عمیق‌تری دارند و به بیداری روح کمک می‌کنند، باید به افراد آگاه داده شوند، چرا که کسانی که به ظاهر دینی مشغولند، نمی‌توانند دیگران را به سمت حقیقت راهنمایی کنند.