تکبیت شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت زمان و عمر میپردازد و تاکید میکند که نباید لحظات زندگی را بیاعتنا گذراند. او میگوید که نباید از عمر خود نفسهای بیفایده و ناشمرده بگذرانیم و نباید زندگی را همچون ورق بادبردهای بیارزش به حساب آوریم. به عبارت دیگر، باید از عمر خود خوب استفاده کنیم و لحظات مهم را به یاد داشته باشیم.
مَشمُر زِ عمرِ خود، نَفَسِ ناشمرده رادفتر مَساز، این وَرَقِ بادبُرده را
هوش مصنوعی: زمان عمرت را غنیمت بشمار و برای نفسهایی که شمرده نشدهاند، دفتر و ثبت نکن. این ورقهای کاهی و بیارزش را حرمت مگذار.