تکبیت شمارهٔ ۲۳۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از دلسوزی و رحم به کسانی صحبت میکند که در شرایط سخت و ناامیدکنندهای زندگی میکنند. او به تصویر پروانهای اشاره میکند که در شب، شمع را در دست دارد، نمادی از امید و تلاش برای یافتن نور و راهی در تاریکی.
رَحم کُن بَر ما سیـَهبَختان، که: با آن سَرکِشیشمع، دَر شبها، بهدست آرَد، دلِ پروانه را
هوش مصنوعی: بر ما ناامیدان رحم کن، زیرا در شبها، با آنهمه سرکشی شمع، دلی که پروانه دارد را بهراحتی جذب میکند.