تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که جان نمی‌تواند به راحتی در جسمی که در قید و بند است، حضور داشته باشد. او وضعیت مردم زندانی و آشفتگی خواب آن‌ها را توصیف می‌کند. به عبارت دیگر، انسان‌ها در شرایط سخت و دشوار نمی‌توانند آرامش و راحتی روحی را تجربه کنند.
جان محال است که در جسم بود فارغبالخواب آشفته بود مردم زندانی را
هوش مصنوعی: روح از بدن جدا نمی‌شود، همچنان که در خواب آشفته، مردم در قید و بند زندان به سر می‌برند.