تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حال و هوای غم‌انگیز خود اشاره می‌کند که در محیطی قدیمی و معنوی مانند دیر مغان، با نوشیدن مدام و غمگین بودنش به تفکر فرو رفته است. احساساتی همچون اندوه و شادی توأم در این فضا وجود دارد.
روزگاری است که در دیر مغان می‌ریزدآب بر دست سبو، گریهٔ مستانه ما
هوش مصنوعی: زمانی است که در میخانه، آب بر دست ظرف می‌ریزند و این، به خاطر اشک‌های شوق و عشق مستانه ماست.